(منتسب به تاجالدین علیشاه جیلانی: وزیر سلطان محمد خدابنده و سلطان ابوسعید ایلخانی) به بازماندههای ایوان جنوبی مسجد علیشاه در شهر تبریز گفته میشود. این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست
میرزا فتحعلیخان پسر حاجی میرزا علیاکبر قوامالملک و نوهٔ اعتمادالدوله صدراعظم آقامحمدخان در مدتی که پیشکاری ولیعهد را در تبریز داشت به ایجاد بناهای قابل توجهی اقدام نمود که از جملهٔ آنها ایجاد باغی معروف به «باغ صاحبدیوان» در دروازهٔ ورودی شهر تبریز از جانب مشرق بود. وی ساختمانی زیبا در وسط این باغ احداث نمود که بعدها رو به ویرانی نهاد و امروزه زندان مرکزی تبریز در همان باغ قرار دارد. از دیگر اقدامات وی اقدام به جمعآوری وجوه و هدایای مردم تبریز برای بستن سد دوطرف مهرانرود بود که تبریز را برای همیشه از خطر سیل رهانید. ایجاد سرایها و بازارچههای قیصریه نیز از دیگر اقدامات عمرانی وی محسوب میشود.
«حاج مهدی کوزهکنانی» از متمولین شهر تبریز که طرفدار جنبش آزادیخواهی و مشروطهطلبی بود، این بنای زیبا را جهت تجمع و تشکیل جلسات سران و رهبران مشروطه ایجاد کرد. خانهٔ مشروطیت در سال ۱۲۴۷ هجری توسط یکی از معماران بنام آن روز شهر تبریز -حاجولی معمار- ساخته شد و نمونهای از شیوهٔ معماری رایج در دورهٔ قاجاریه میباشد. این بنا در حال حاضر بازسازی شده و تحت عنوان «موزهٔ مشروطیت» مورد استفادهٔ علاقهمندان و پژوهشگران قرار گرفتهاست. خانهٔ مشروطیت هماکنون در محلهٔ راستهکوچهٔ تبریز (خیابان مطهری) واقع شدهاست.
این تفرجگاه از بناهای تاریخی شهر تبریز بوده و در ۷ کیلومتری این شهر واقع گردیدهاست. «قهرمان میرزا» پسر هفتم عباس میرزا در دوران حکمرانی خود در تبریز آن را تملک کرده و عمارت دوطبقهای در وسط استخر ایجاد نمود؛ سپس تپهها و مزارع اطراف آن را به مجموعهٔ فوق ملحق ساخته و مجموعهای از جویها و آبشارها مهیا ساخت که در نوع خود بسیار زیبا بود. ولی با درگذشت وی فرزندانش به تصور بدیمنبودن بنای فوق آن را رها کردند. از آن تاریخ تا سال ۱۳۰۹ خورشیدی که شهرداری تبریز اقدام به تعمیر و تبدیل آن بهعنوان گردشگاه عمومی کرد، بهصورت استخر ذخیرهٔ آب مزارع و فضای سبز شهر درآمدهبود. رطوبت ناشی از نفوذ آب به پایههای بنای وسط استخر، شهرداری را مجبور ساخت که چندینبار آن را بازسازی نماید. شاه = بزرگ، گل = دریاچه، شاه گلی = دریاچه بزرگ
